پوچ رها نمی‌کند، پیوند می‌دهد. پوچ هر کاری را مجاز نمی‌شمرد. همه چیز مجاز است به معنای این نیست که چیزی ممنوع نیست. پوچ تنها توازن میان آنها و نتایج کنش‌های خود را برقرار می‌کند. پوچ جنایت را توصیه نمی‌کند، چرا که چنین کاری کودکانه است، اما بیهودگی پشیمانی را مسلم می‌داند. به همینسان اگز تمامی تجربه‌ها یکسان باشند، تجربه‌ی وظیفه نیز همانند تجربه‌های دیگر توجیه‌پذیر خواهد شد. انسان می‌تواند بوالهوسی پاکدامن باشد.

افسانه‌ی سیزیف، آلبر کامو، ترجمه‌ی دکتر محمود سلطانیه، ص ۹۰