اشتراک گذاری

قرنطینه

یه جایی می‌رسه که شروع می‌کنیم به حرف‌ زدن با گل و گیاه و در و دیوار و حیوون‌های‌ خونگی. من حتی گاهی با قندون روی میز حرف می‌زنم، خیلی شیرینه. این حرف‌ زدن‌ها خیلی خوبه، آدم سرگرم میشه و خیلی لذت بخشه..

ولی مشکل از جایی بوجود میاد که یکیشون برگرده بهت جواب بده. اگر به این مرحله رسیدید نیاز به کمک دارید. از من دیگه گذشته..


نظر بدهید