جایی در قسمت دوم سریال Broadchurch هنگامی که Beth Latimer برای اولین بار پس از اتفاقی که برای فرزندش افتاده است، بیرون می‌رود، و پا به درون سوپرمارکت می‌گذارد و در حالی که با چرخ دستی در حال حرکت در بین راهرو‌های فروشگاه است، نگاه اطرافیان.. نگاه‌های بی‌کلام و معنادار اطرافیان..

این همان نگاهی‌ست که حرف میزند. چشم‌ها حرف میزنند، نگاه‌ها حرف میزنند. چشم‌ها حتی وقتی نگاه نمی‌کنند، بسته‌‌اند یا به سویی دگر روانه شده‌اند حرف می‌زنند.

اما حس مادر‌ی که به ناگهان، فرزند خویش را از دست داده است. حال، این نگاه‌ها‌ی بی‌کلام پر معنا، برای این مادر که هنوز مرگ فرزندش را باور ندارد، معنای دیگری دارد‌. سنگینی نگاه‌ها را می‌توان حس کرد‌.

چشم‌ها، نگاه‌ها وزن دارند. چشم‌ها حتی وقتی بسته‌اند، نگاه‌شان سنگین‌تر است.

مراقب نگاه‌هایمان باشیم.