من معتقدم آدمی اگر خواست خود را خلاص کند، باید سخت‌ترین راه را انتخاب کند. راهی که تا ته جانت را درد بکشی، از غم، از غصه.. وگرنه، مگر خودکشی چیزی بغیر از تمام کردن جان است؟ بردن جان نیمه تمام با خود به آن دنیا، هر دنیا، و یا نیمه جان گذاشتن آن چه فایده‌ای دارد؟ مگر نه که خود را خلاص می‌کنیم تا تمام کنیم هر چیز و همه چیز را؟