سوار آسانسور شدم، تنها بودم. خطا داد. نرفت بالا..
یخورده با کلیدا ور رفتم گفت:

حجم اندوه نهان در دل تو
این چهار سیم ما نتواند که کشید

هیچی دیگه، از پله‌ها رفتم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *