بلاگ

  تمامی پست ها از مولی
آلبر کامو

بهای عشق

احساس تحقیر او نسبت به خدایان، نفرت از مرگ و عشق او به زندگی برایش عذابی وصف‌ناپذیر را به ارمغان آورده است، به طوری که با تمامی هستی و وجود خویش جان می‌کند ولی ثمره‌ای به بار نمی‌آورد. این بهایی‌ست که باید در ازای عشق به این دنیا پرداخت. پرومته در جهنم، آلبر کامو، ترجمه‌ی‌کامل […]

آلبر کامو

درک

پیشی گرفتن رمان از شعر و نوشتار دقیق تنها نشان دهنده‌‌ی تقدم ظاهری درک بر حس حاکم بر هنر است. افسانه‌ی سیزیف، آلبر کامو

آلبر کامو

پرومته

انقلاب همواره علیه خدایان بوده است و پرومته نخستین فاتح نوین آن بوده است. انقلاب ادعای انسان علیه سرنوشتش می‌باشد. افسانه‌ی سیزیف،‌ آلبر کامو پرومته یا پرومتئوس (به انگلیسی: Prometheus) در اسطوره‌های یونانی، یکی از تیتان‌ها و پسر یاپتوس و کلیمنه و خدای آتش است. او عاشق آتنا دختر زئوس شد و تنها کسی بود […]

آلبر کامو

انسان

انسان بیشتر بخاطر آنچه بر زبان نمی‌آورد انسان است، نه آنچه می‌گوید. و من درباره‌ی بسیاری از آنان سکوت خواهم کرد. من سخت بر این باورم که تمامی آنان که فرد را به داوری گرفته‌اند، تجربه‌ای بسیار کمتر از تجربه‌ی ما در درباره‌ی اساس داوری خود دارند. زمانه با ویرانه‌ها و خون خود، همه چیز […]

آلبر کامو

نویسنده

از میان تمام افتخارها، افتخاری کمترین فریب را می‌دهد که در دوران رویدادش بسر برد. بنابراین بازیگر به دنبال افتخارهای بیشماری است. افتخارهایی که در راه رسیدن به آنها خود را می‌آزماید و یا خود را وقفشان می‌کند. با توجه به اینکه هر چیزی سرانجام روزی می‌میرد، این اوست که بهترین سرانجام را دارد. یک […]

آلبر کامو

دون‌ژوان‌گرایی

اگر دوست داشتن کافی بود، همه چیز بسیار آسان می‌نمود. هر چه بیشتر دوست بداریم پایه‌های پوچ محکم‌تر می‌شود. این نبود عشق نیست که سبب می‌شود دون ژوان زن‌باره شود‌. خنده‌آور است اگر او را یکی از پویندگان عشق ناب بدانیم. او همه‌ی زنان را به یک اندازه و با تمام وجود دوست می‌دارد و […]

آلبر کامو

پوچ

پوچ رها نمی‌کند، پیوند می‌دهد. پوچ هر کاری را مجاز نمی‌شمرد. همه چیز مجاز است به معنای این نیست که چیزی ممنوع نیست. پوچ تنها توازن میان آنها و نتایج کنش‌های خود را برقرار می‌کند. پوچ جنایت را توصیه نمی‌کند، چرا که چنین کاری کودکانه است، اما بیهودگی پشیمانی را مسلم می‌داند. به همینسان اگز […]

شفیعی کدکنی

وقاحت

سوگواران تو امروز خموشند همهکه دهان‌های وقاحت به خروشند همهگر خموشانه به سوگ تو نشستند رواستزان که وحشت‌زده‌ی حشر وحوشند همهآه از این قوم ریایی که درین شهر دو رویروزها شحنه و شب، باده فروشند همهباغ را این تب روحی به کجا برد که بازقمریان از همه سو خانه به دوشند همهای هران قطره ز […]

آلبر کامو

والا

تمامی کارهای بزرگ و اندیشه‌های والا آغازی ریشخندآمیز دارند. آثار بزرگ اغلب در خم یک کوچه، یا هیاهوی یک رستوران زاده می‌شوند. پوچی‌ نیز به همین گونه پدیدار می‌گردد. اصالت دنیای پوچ زاده‌ی چنین حقارتی است. افسانه‌ی سیزیف، آلبر کامو

آلبر کامو

خو

در وابستگی انسان به زندگی همواره چیزی نیرومندتر از تمامی بدبختی‌های جهان وجود دارد. داوری جسم کارآتر از داوری جان است و جسم همواره در برابر نیستی پا پس می‌کشد. ما پیش از آنکه به اندیشیدن خو کنیم به زیستن عادت می‌کنیم. جسم در روند ترمیم‌ناپذیر روزانه‌ی خود همواره به سوی مرگ پیش می‌تازد و […]